کاملاً ایران جوانان شهرسازی بازرگانی

کاملاً: ایران جوانان شهرسازی بازرگانی احمدی نژاد احمدی نژاد دولت احمدی نژاد اخبار سیاسی و اجتماعی

گت بلاگز اخبار سیاسی و اجتماعی پایان ادغام‌های احمدی‌نژادی

«به یاد آوریم که ریشه ادغام سازمان‌های تربیت بدنی و جوانان امتناع دکتر فرحناز ترکستانی از قبول ریاست شرکت جوانان است و راه و شهرسازی در پی استیضاح بهبهانی متولد

پایان ادغام‌های احمدی‌نژادی

پایان ادغام های احمدی نژادی

عبارات مهم : ایران

«به یاد آوریم که ریشه ادغام شرکت های تربیت بدنی و جوانان امتناع دکتر فرحناز ترکستانی از قبول ریاست شرکت جوانان است و راه و شهرسازی در پی استیضاح بهبهانی متولد شد.»

مهرداد خدیر در عصر کشور عزیزمان ایران نوشت: «دولت، لایحه تفکیک سه وزارتخانه و احیای وزارت بازرگانی و راه و ترابری و نیز شرکت ملی جوانان را به زودی به مجلس شورای اسلامی ارایه می کند و در صورت تصویب می توان انتظار داشت سه کرسی وزیر بازرگانی، رییس شرکت ملی جوانان و وزیر راه و ترابری به دولت بازگردد و اضافه شود. این نخستین بار نیست که بعد از تجربه ادغام بار دیگر شاهد احیای وزارتخانه یا دستگاه اجرایی قبلی هستیم. جالب این که اغلب قریب به اتفاق وزارتخانه های جدیدالتاسیس هم بعد از مدتی برچیده شدند. کمااین که اکنون از وزارتخانه هایی چون صنایع سنگین، معادن و فلزات، تعاون، برنامه و بودجه و بهزیستی خبری نیست یا دوباره به شکل قبلی درآمده اند، یا دیگر وجود خارجی ندارند مانند صنایع سنگین و معادن و فلزات.

پایان ادغام‌های احمدی‌نژادی

داستان این سه وزارتخانه که قرار است به پنج وزارتخانه و یک شرکت بدل شوند ولی جالب هست. از این نظر که ادغام آنها مبتنی بر دلایل کارشناسی نبوده است.

به ۶ یا ۷ سال قبل بازمی گردیم. وزارت راه در مسکن ادغام شد ولی کی؟ هنگامی که مجلس به استیضاح حمید بهبهانی، وزیر وقت راه، رای داد و او را برانداخت ولی نه رییس جمهور نه خود وزیر وقت و نه دیگر اعضای هیأت وزیران در جلسه استیضاح شرکت نکردند. کاری که در تاریخ روابط دولت و پارلمان در کشور عزیزمان ایران بی سابقه بود و محمود احمدی نژاد یک اقدام بی سابقه دیگر را به سیاهه کارهای خود اضافه کرد. دولت به نتیجه این استیضاح نیز اعتنا نکرد، چون احمدی نژاد قصد نداشت وزیر تازه راه را معرفی کند و تنها می خواست از این وقت استفاده کند و بر اساس الزام قانون برنامه به کوچک شدن دولت، وزارت راه و ترابری را در مسکن و شهرسازی ادغام کند و همین کار را هم انجام داد و چند ماه بعد وزیر «راه و شهرسازی» را معرفی کرد.

«به یاد آوریم که ریشه ادغام سازمان‌های تربیت بدنی و جوانان امتناع دکتر فرحناز ترکستانی از قبول ریاست شرکت جوانان است و راه و شهرسازی در پی استیضاح بهبهانی متولد

ماجرای وزارت ورزش و جوانان ولی جالب تر هست. این وزارتخانه از ادغام دو شرکت ملی جوانان و تربیت بدنی ایجاد شد. شاید اگر دکتر فرحناز ترکستانی، ریاست شرکت ملی جوانان را پذیرفته بود و امتناع نمی کرد وزارت ورزش هم متولد نمی شد، لیکن بعد از کناره گیری مهرداد بذرپاش از شرکت ملی جوانان، احمدی نژاد قصد داشت زن ترکستانی را به جای او منصوب کند و طولانی شدن این روند و در نهایت نپذیرفتن این منصب موجب شد احمدی نژاد به صرافت ادغام دو شرکت و تشکیل وزارت ورزش و جوانان بیفتد. در عمل ولی اتفاقی که رخ داد این بود که شرکت تربیت بدنی به وزارت ورزش تبدیل و شرکت جوانان منحل شد.

ادغام وزارت صنایع در بازرگانی هم بعد از آن رخ داد که حاشیه هایی جهت علی اکبر محرابیان شکل گرفت و به جای معرفی وزیر تازه وزارتخانه تازه ای به عنوان «صنعت، معدن و تجارت» شکل گرفت.

مهم ترین توجیه ادغام وزارت راه در شهرسازی اصطلاحات تازه ای مانند «شهرسازی ریل پایه» و رابطه شهرک های تازه با مقوله راه بود ولی در عمل همه توجه وزارتخانه به مسکن مهر معطوف شد و حوزه حمل و نقل مغفول ماند. وزارت راه و ترابری از شرکت های متفاوت مرتبط با حمل و نقل هوایی، دریایی و زمینی تشکیل می شد و چون این شرکت ها کار خود را انجام می دادند، این تصور درگرفت که به وزارت راه نیازی نیست و وزارت مسکن در اولویت هست. با این حال انکار نباید کرد که همه جنبه های ادغان هم منفی نبوده هست؛ چندان که وزیر کنونی نیز شهرسازی ساحل محور و شهرسازی ریل پایه را از توجیهات ادغام دانست.

پایان ادغام‌های احمدی‌نژادی

درباره وزارت صنایع و بازرگانی نیز این توجیه ارایه شد که وزارت بازرگانی در صادرات محصولات نقش آفرینی می کند. این در حالی است که وزارت صنایع با تولیدکننده سر و کار دارد و وزارت بازرگانی با مصرف کننده. به عنوان نمونه تولیدکنندگان به این نتیجه می رسند که تولید شیر با کمتر از هر لیتر ۳ هزار تومان نمی صرفد و شرکت حمایت از مصرف کننده نیز خرید شیر با قیمت بیش از ۲ هزار تومان را خارج از توان مصرف کننده بداند. در این حالت یک وزارتخانه واحد باید از تولیدکننده دفاع کند یا از مصرفکننده؟ در صورتی که وظیفه دو وزارتخانه روشن است و فاصله را دولت می تواند با یارانه پُر کند.

بر این پایه می توان گفت هر چند که کوچک سازی و چابک سازی دولت کاری شایسته است ولی در عمل با این ادغام ها دولت کوچک نشد و در زیاد وزارتخانه ها نیروها متراکم تر شدند و به همین باعث راجع به ادغام ها نمی توان گفت دولت را کوچک کرده اند.

«به یاد آوریم که ریشه ادغام سازمان‌های تربیت بدنی و جوانان امتناع دکتر فرحناز ترکستانی از قبول ریاست شرکت جوانان است و راه و شهرسازی در پی استیضاح بهبهانی متولد

با این توصیفات روشن است که این گفتار احیای دو وزارتخانه و یک شرکت را بافایده می داند و انتظار می رود نمایندگان مجلس نیز به این لایحه رأی مثبت دهند زیرا:

۱- ادغام ها کارشناسی نشده و به خاطر استیضاح یک وزیر (بهبهانی، وزیر راه احمدی نژاد)، حاشیه های یک وزیر دیگر (محرابیان، وزیر صنایع دولت احمدی نژاد) و ماجرای مدیریت شرکت ملی جوانان دولت وقت به صرافت انجام آنها افتاد.

پایان ادغام‌های احمدی‌نژادی

۲- تجربه نشان داده که اغلب وزارتخانه هایی که بعد از انقلاب تأسیس شدند، پا نگرفتند و همین نمایانگر آن است که تأسیس وزارتخانه به صرف عوض کردن نام و تعویض تابلو و ساختمان تازه میسر نیست و ساختارها باید متناسب باشد. بعضی وزارتخانه ها هم اگر باقی ماندند، مانند وزارت نفت در واقع وزارتخانه نیستند و همان شرکت ملی نفت کشور عزیزمان ایران است.

۳- ایران، ژاپن نیست که کالاها و خدمات متنوع تولید کند و به خاطر صادرات آنها نیاز به تشکیلات واحدی جهت صنعت و تجارت باشد، بلکه وزارت بازرگانی و صنایع وظایف کاملا متفاوتی دارند و در جریان قیمت ماشین هم دیدیم که وزیر نمی توانست هم از تولیدکننده حمایت کند و هم از مصرف کننده و با تشکیل مجدد وزارت بازرگانی ولی این وزارتخانه به کار مهم خود که تنظیم بازار و حمایت از اصلاح فضای کسب و کار است می پردازد و بازرگانان را می تواند بیش از این به بازی بگیرد. قانون تجارت کشور عزیزمان ایران مصوب سال ۱۳۱۰ است و قوانین مربوط به تجارت الکترونیک نیز چنان نیست که نیازهای روز را مرتفع کند و در چنین فضایی احیای وزارت بازرگانی با مأموریت های مشخص یک ضرورت است.

۴- از همان ابتدا روشن بود که وزارت ورزش نمی تواند هم به ورزش بپردازد و هم به جوانان. درست است که مخاطب مهم بخش ورزش جوانان هستند ولی جوانان تنها به ورزش نیاز ندارند و داستان جوانان فراتر از ورزش است.

در دهه اول جمهوری اسلامی تصور می شد اقتضای اقتصاد دولتی زیاد کردن تعداد وزارتخانه هاست و با این نگاه وزارتخانه هایی چون صنایع سنگین، معادن و فلزات، بهزیستی و حتی برنامه و بودجه یا سپاه یا برنامه و بودجه تأسیس شد و در دوران سازندگی به تصویر به دنبال کم کردن تعداد وزارتخانه ها بودند. واقعیت ولی این است که تعداد وزارتخانه ها به خودی خود امری مثبت یا منفی نیست و به کارآیی و کارآمدی آنها بستگی دارد. کمااین که در بعضی کشورهای آمریکای لاتین که اقتصاد آنها به صادرات موز وابسته هست، وزارت موز هم دارند. امری که شاید جهت ما در نگاه اول خنده آمیز به نظر رسد. در کشور عزیزمان ایران هم اگر قرار باشد گردشگری جدی تر شود وزارت گردشگری توجیه پذیر می نماید و با وضع فعلی ضرورتی احساس نمی شود.

تعداد زیاد وزارتخانه ها و وزیران نقش دولت و مجلس را پررنگ تر هم می کند و جهت کسانی که گمان می کنند دولت بیش از اداره تدارکات نهادهای دیگر نیست نیز حاوی این یادآوری است که در همه عرصه ها می تواند به سیاست گذاری و اجرا بپردازد و چنین کار سترگی به جمعی زیاد نیاز دارد.»

واژه های کلیدی: ایران | جوانان | شهرسازی | بازرگانی | احمدی نژاد | احمدی نژاد | دولت احمدی نژاد | اخبار سیاسی و اجتماعی


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs